vasael.ir

کد خبر: ۱۶۸۵۸
تاریخ انتشار: ۰۱ مهر ۱۳۹۹ - ۱۹:۲۷ - 22 September 2020
حجت‌الاسلام ایزدهی:

نقش منفی دنیامداری نخبگان و خواص بر انحراف جامعه

وسائل ـ حجت الاسلام ایزدهی گفت: هر زمان خواص و نخبگان نقش خود را ایفا نکنند و نسبت به شرایط جامعه بی‌تفاوت شوند و خودشان اهل دنیا شوند طبیعی است که منطق زر، زور و تزویر کار خود را انجام می‌دهد و جامعه را به سمت سبک زندگی لذت‌جویانه، فردی و بی‌دغدغه در برابر وضعیت اجتماعی و سیاسی می‌برد تا حاکمان مورد تهدید قرار نگیرند.

به گزارش خبرنگار وسائل، حجت‌‌الاسلام نقش منفی دنیامداری نخبگان و خواص بر انحراف جامعهوالمسلمین سیدسجاد ایزدهی، رئیس پژوهشکده نظام‌های اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در گفت‌وگویی، درباره نگاه به قیام امام حسین(ع) از منظر تلاش برای اصلاح حکمرانی و تحقق حکمرانی مطلوب اسلامی گفت: ماجرایی مانند قیام امام حسین(ع) را نمی‌توان تک‌علتی دانست و صرفاً بر آن اساس درباره این قیام اظهار نظر کرد. برخلاف زمان‌های گذشته، که به طور عمده حرکت امام حسین(ع) را براساس منطق تلاش برای حاکمیت تعبیر نمی‌کردند، در فضای پس از انقلاب اسلامی عمده تحلیل‌های نهضت امام حسین(ع) بر این منطق استوار شد.

شأن امام اجازه بیعت با یزید را نمی‌داد

وی افزود: بررسی و بازخوانی این حرکت نشان می‌دهد اساس نهضت امام حسین(ع) در تقابل با منطق بیعت با حاکمی است که به لحاظ اخلاقی و فردی صلاحیت بیعت ندارد و فاسد و شارب‌الخمر است و از طرفی شأن امام جامعه به گونه‌ای است که نمی‌تواند با شخصی مانند یزید بیعت کند.

حجت‌‌الاسلام ایزدهی اظهار کرد: اگر امام حسین(ع) قرارداد صلح امام حسن(ع) با معاویه را زیر پا نگذاشت به خاطر مفاد آن بود که قرار بود حکومت از معاویه به یزید منتقل نشود و لذا یک دلیل عدم بیعت امام حسین(ع) با یزید این است که خلاف آن قرارداد صلح بود. بر این اساس اعلام آشکار رسمی عدم بیعت امام حسین(ع)‌ به این معناست که در قبال حاکم موجود یک موضع‌گیری جدی انجام داده است. اما اینکه این حرکت از اساس برای از بین بردن حکومت یزید است قابل بحث است.

آگاهی‌بخشی مردم؛ گام ضروری امام حسین(ع) برای مقابله با یزید

رئیس پژوهشکده نظام‌های اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی بیان کرد: وضعیت جهان اسلام در آن زمان به نحوی بود که با آموزه‌های حکومت اموی گره خورده بود و به طور طبیعی سرنگونی حکومت یزید نمی‌توانست اتفاق بیفتد. لذا تنها راهکار امام حسین(ع) این بود که مردم را نسبت به این قضیه آگاه کنند و برای این کار به جایی می‌روند که بتوانند پیام خود را به گوش جمع زیادی از مردم برسانند و آن نقطه نیز مکه و مراسم حج است که محل تجمع مسلمانان از نقاط مختلف است و در آنجا گفت‌وگوهای جدی میان امام با سران قبایل و بزرگان عرب برای تشریح وضعیت اسفناک جهان اسلام شکل می‌گیرد.

وی اضافه کرد: در عین حال چون محور و پایه هر حرکت سیاسی و اجتماعی مردم هستند و اگر مردم همراهی نکنند آن حرکت شکل نمی‌گیرد لذا مردم کوفه با شنیدن منطق امام حسین(ع) از یکسو و نارضایتی از یزید و علاقه به اهل بیت(ع) از سوی دیگر، به امام حسین(ع) روی می‌آورند و اعلام همراهی می‌کنند و در اینجا اصل منطق تقابل نظام عادلانه و نظام جور پدیدار می‌شود.

حجت‌‌الاسلام ایزدهی اظهار کرد: امام حسین(ع) به منزله حق مطلق و یزید به منزله طاغوت مطلق رو در روی هم هستند و حتماً وظیفه امام حسین(ع) تقابل با این طاغوت است، اما در مرحله اول این کار نیازمند آگاهی‌بخشی مردم و در ادامه فراهم کردن نیرو و امکانات و در نهایت همراه کردن جمعیت یک منطقه برای استقرار حاکمیت خود است. این فرصت با استقبال کوفیان از امام حسین(ع) اتفاق افتاد و حجت بر امام تمام شد و ایشان به سمت کوفه حرکت می‌کنند تا بتوانند در عمل حاکمیت طاغوت را نابود کرده یا محدود سازند و یا در مقابل آن بایستند.

امام حسین(ع)به دنبال استقرار حاکمیت الهی و احیای سنت پیامبر(ص) بود

عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی اظهار کرد: در این فرایند حضرت از یک طرف با یزید به منزله یک حاکم بی‌صلاحیت که به طور غیرقانونی انتخاب شده، مشکل دارد و از طرف دیگر مسئله امام حسین(ع) فقط با شخص یزید نیست و فراتر از آن است و امکان دارد یزید برود و شخصی مانند او به قدرت برسد. لذا امام حسین(ع) به مردم بیان می‌کنند که به دنبال استقرار حاکمیت الهی و احیای سنت پیامبر(ص) است.

وی یادآور شد: فرایند تحقق حاکمیت الهی یکباره نیست، بلکه یک جریان است که باید از بیداری و آگاهی مردم شروع و به همراهی مردم با جریان حق منتهی شود تا بتوان حاکمیت الهی را عملیاتی کرد و امام حسین(ع) همه این مراحل را طی کرد. حال اینکه در نهایت این فرایند به هدف مدنظر منجر شود یا نشود تابع رفتار مردم، قدرت سلطان و عوامل متعدد دیگر است، اما در