vasael.ir

کد خبر: ۱۵۷۶۱
تاریخ انتشار: ۲۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۷:۲۹ - 14 January 2020

امام زمان ۳۱۳ یار تنوری می‌خواهد

وسائل ـ ریـشـه کـنـی ستم و درهم کوبیده شدن پایه‌های کفر و استکبار و شرک و نفاق در صحنه عـالم و تـحـقـّق آرمان حاکمیت توحید و عدالت در جهان، افزون بر وجود رهبری شایسته و مـعـصـوم، قـانـونـی جـامـع و جهان شمول و فراهم آمدن زمینه‌ها و شرایط لازم، به وجود یارانی زبده، کاردان و لایق و پا به رکاب وابسته است؛ یارانی که قابلیتهایی در حد مـطـلوب و ایـده آل داشـته باشند تا بتوانند منویّات رهبر و مقتدایشان را در گستره گیتی جامه عمل بپوشند.

به گزارش خبرنگار وسائل، یـاران امـام زمـان(ع) امام زمان (عج) ۳۱۳ یار تنوری می‌خواهدچـنـد دسته‌اند. دسته‌ای از آنان، یاران خاص و ستاد فرماندهی آن حـضـرت هستند که تعدادشان 313 نفر است و همانها هستند که قرآن کریم در آیه 8 سوره هود از آنان به عنوان ((امت معدوده)) یاد می‌کند.

هـرگاه زمان ظهور برسد، خداوند این افراد را در اندک زمانی در مکّه ظاهر می‌کند و بدون حضور اینان قیام مهدی (ع) شروع نمی‌شود.

دسـتـه دوم از یـاران حـضرت که پس از جمع آمدن پرچمداران و ستاد فرماندهی به یاری ایـشـان می‌آیند طـبـق روایـات 10 یـا 12 هـزار نـفـرنـد. وقـتـی ایـن حـلقـه کامل شد، حرکت و قیام، آغاز می‌شود.

حلقه سوم از یاران، مؤ منانی هستند که پس از شروع قیام به آنان می‌پیوندند و لحظه به لحظه بر تعداد آنان افزوده می‌شود.

 

ماموریت یاران خاص

از جمله اموری که در شناسایی هر چه بیشتر ماهیت یاران خاص امام زمان (ع) به ما کمک می‌کند، بررسی روایاتی است که به تبیین ماءموریت آنان در حکومت جهانی حضرت مهدی (ع) پرداخته‌اند. برخی از این ماءموریتها به قرار زیر هستند:

 

جنگ با ستمگران

اولیـن مـاءموریت یاران حضرت، جنگی تمام عیار با مستکبران عالم است که در آغاز انقلاب بـزرگ حـضـرت، در راءس هـمه کارهای قرار دارد. یاران خاص مهدی (ع) در این جنگ، در بـعـد انـدیشه تئوریسینهای انقلاب و در بُعد عمل، سربازانی شجاع و فداکار در رکاب امـام زمـان (ع) و گـوش بـه فـرمان آن حضرت هستند. وقتی حلقه یاران پس از 313 نفر کـامـل شـد قـیـام شـروع می‌شود و با ستمگران جهان در می افتند و آنان را قلع و قمع می‌کنند؛ به گونه‌ای که خدا خشنود شود.

امام باقر (ع) می‌فرماید: قائم آل محمد (ع) شباهت‌هایی با پنج تن از پیامبران دارد... اما شباهت او به جدّ خود (پیامبر اکـرم (ص)) قـیام با شمشیر است و کشتنِ دشمنان خدا و پیامبر، و نیز جباران و سرکشان. او بـا (نـیـروی) شـمـشـیـر و (نـیـروی) تـرس، (کـه در دل جـبـاران افـکـنـده می‌شود) مـدد می‌گردد.

امام جواد (ع) می‌فرماید: آنـگـاه کـه عـدد (مـورد نـظـر یـاران حـضـرت) یـعـنـی ده هـزار نـفـر کـامـل شد، به اذن خدای بزرگ قیام می‌کند و بی درنگ به کشتار دشمنان خدا (و دین خدا) دست می‌یازد، تا خدای بزرگ خشنود گردد.

خـداونـد بـه دسـت ایـنـان طاغوتها و جبّاران را نابود می‌سازد و آنان را بر شرق و غرب عالم مسلّط می‌کند. امام باقر (ع) می‌فرماید: گـویـی که یاران قائم (ع) را می‌بینم که بر خاور و باختر گیتی مسلط شده‌اند و هیچ چیز نیست مگر آنکه از آنان فرمان می‌برد.

 

مبارزه با انحراف‌ها، تحریف‌ها و برداشت‌های نادرست از دین

دومـیـن مـاءمـوریـت یـاران خـاص امـام زمـان(ع) در آغـاز انقلاب، مبارزه کردن با انحراف ها، تحریف‌ها و بـرداشـت هـای نـادرسـت از دیـن و مـذهـب اسـت. عـوامـل اصـلی ایـن انـحـرافات سه دسته صاحبان زر (سرمایه داران و اشراف)، صاحبان زور (حکومت‌های غیر اسلامی و به ظاهر اسلامی) و صاحبان تزویر (روحانیون وابسته و دنـیـاپـرسـت و جـیـره خـوار حـکـومـتـها و طبقات اشراف) هستند؛ در واقع صاحبان زر و زور تـحریفها، برداشت‌ها و تفسیرهای غلط را سفارش می‌دهند و صاحبان تزویر آن را اجرایی و عملیاتی می‌کنند.

امام صادق (ع) می‌فرماید: آزاری کـه قـائم (ع) به هنگام قیام خویش، از جاهلان آخرالزمان می‌بیند، به مراتب سخت‌تر است از آن همه آزار که پیامبر (ص) از مردم جاهلیت دید. راوی می‌گوید: این چگونه می‌شود؟ امام فرمود: پیامبر به میان مردم آمد در حالی که آنها سنگ و صخره و چـوب و تخته‌های تراشیده (بتهای چوبی) را می‌پرستیدند، ولی قائم ما که قیام کند مـردمـان هـمـه از کـتـاب خـدا بـرای او دلیـل می‌آورند و آیه‌های قـرآن را تاءویل و توجیه می‌کنند!

همچنین می‌فرماید: امام قائم در جنگ خویش (با مخالفان) به دشواریهایی بر می‌خورد که پیامبر برخورد نـکـرد؛ زیرا پیامبر آمد و مردم بتهای سنگی و چوب های تراشیده شده را می‌پرستیدند (و گـرفـتـار تعالیم انحرافی نبودند)، لیکن قائم (در هنگام قیام خویش) با مردمی روبه رو می‌شود کـه رویاروی او می‌ایستند و آیه‌های کتاب خدا را در برابر او به نظر خود تاءویل می‌کنند و در همین راستا با او به نبرد بر می‌خیزند!

مأموریت یاران خاص حضرت در اینجا عبارت است از افشای خطوط انحرافی و جریانات فـکـری مـنـحـرف، پاسخگویی منطقی و مستدل، روشنگری و تبیین درست آموزهای دینی و نیز جنگیدن با کسانی که دست از افکار و اندیشه‌های نادرست خویش بر نمی‌دارند و حق خالص و اسلام ناب را نمی‌پذیرند.

یـاران خـاص مهدی (ع) در پرتو تعالیم امام خویش، به شناختی دست می‌یابند که هیچ اشـتباه و انحرافی در آن وجود ندارد. آنان راه و روش دین خدا و امام عظیم الشاءن خویش را بـه طـور یکدست، یکسان و منسجم برای توده‌های ناآگاه تبیین می‌کنند و به طور هماهنگ بـه نـشـر تـعـالیـم نـاب اسـلامـی می‌پردازند. اینان علاوه بر توانمندیهای مدیریتی قـابـل تـوجـه، در دیـن شـنـاسـی و مسائل مربوط به اسلام تخصص دارند و از فقیهان و اسلام شناسان راستین هستند.

امام صادق (ع) می‌فرماید: آن گروه که قائم هنگام قیام خویش با او کار می‌کنند، نجیبان، قاضیان، حاکمان شرع، فقیهان و دین شناسانی هستند که (برکت و) مسحه الهی یافته‌اند؛ به گونه‌ای که هیچ حکمی بر آنان اشتباه نمی‌شود.

 

عمران و آبادی کشورها و برقراری عدالت

مـامـوریـت دیگر یاران خاص این است که پس از اقتدار یافتن حضرت مهدی (ع)، مسئولیت اداره کـشـورهـا را از جـانـب ایـشان بر عهده می‌گیرند و هر کدام عازم منطقه‌ای می‌شوند و پایه‌های مـسـتحکم بنای رفیع حکومت جهانی مهدوی را بنا می‌نهند و به عمران و آبادی کشورها می‌پردازند و عدالت اسلامی را برقرار می‌سازند.

هـنـگـامـی که قائم (ع) قیام کند برای هر کشوری از کشورهای جهان فرمانروایی بر می‌گزیند و به او می‌فرماید: دستورالعمل تو در کف دست تو است، هرگاه حادثه‌ای بر تـو روی دهـد کـه حـکـم آن را نمی‌فهمی و طرز داوری در آن را نمی‌دانی، به کف دستت بـنـگـر، هـر چـه در آن مـنـعـکـس بـاشـد بـر اسـاس آن عـمـل کـن؛ ((اِذا قـامَ القـائِمُ بـَعـَثَ فی اَقالیمِ الاَْرْضِ، فی کُلِّ اِقلیمٍ رَجُلاً ثُمَّ یَقُولُ لَهُ: عـَهـْدُکَ فـی کـَفِّکَ، فـَاِذا وَرَدَ عـَلَیـْکَ مالا تَفْهَمُهُ وَ لا تَعْرِفُ القَض اءَ فیهِ، فَانظُرْ اِلی کَفِّکَ وَ اعْمَل بِم ا فیه ا)).

امام صادق (ع) می‌فرماید: حـضـرت مـهـدی (ع) یـارانـش را در هـمـه شـهـرهـا می‌پراکند و به آنها دستور می‌دهد که عـدل و احـسـان را شـیـوه خـود سـازنـد. حـضـرت، آنان را فرمانروایان کشورهای جهان می‌گرداند و بـه آنـهـا فـرمان می‌دهد که شهرها را آباد سازند؛ ((یُفَرِّقُ الْمَهْدِیُّ اَصْحابَهُ فـی جـَمـیـعِ الْبـُلْدانِ، وَ یـَاءْمـُرُهـُمْ بـِالْعَدْلِ وَ الاِحْسانِ، وَ یَجْعَلُهُمْ حُکّاما فِی الاَقالیمِ، وَ یـَاءْمـُرُهـُمْ بـِعـُمـْرانِ الْمـُدُنِ)).

همان حضرت می‌فرماید: حضرت، والیان خود را به شهرها می‌فرستد و دستور می‌دهد که عدالت را در میان مردم پـیـاده کـنـنـد ((ی