کد خبر : 9356
سه شنبه 17 مهر 1397 - 13:32

روش های شناختی برای تقویت خودمهارگری کودک

وسائل- مهارتهای شناختی توانایی روانی است که با روند رشد فیزیکی همراه است و به ما اجازه می دهد اطلاعات مختلف را پردازش کنیم. به عبارت دیگر توانایی تفکر و استدلال، صحبت کردن، به خاطر سپردن، سازماندهی کردن، درک و فهمیدن، بخشی از آن است که در طول دوران کودکی پرورش پیدا می کند.

روش های شناختی برای تقویت خودمهارگری کودک

به گزارش خبرنگار وسائل ؛ از 2 سالگی به بعد مهارت های شناختی کودکان به طرز شگفت انگیزی رشد می کند. کودک قادر می شود به شکلی پیچیده فکر کند، می تواند از سمبل ها برای معرفی ذهنی اشیا که به شکل عینی حضور ندارند استفاده کند، سعی می کند محتویات ذهنی خود را به اشکال مختلف بیان کند، می تواند فکر کند و ایده هایی در سر داشته باشد.

رشد شناختی در کنار سایر توانمندی‌ها از اهمیت بسیار بالایی برای کودک برخوردار است. کودک به هنگام تولد، محیط خود و آنچه را در اطرافش مشاهده می‌کند، نمی‌شناسد. ذهن او از همه انواع مفاهیم و نمادها خالی است اما با افزایش سن، واجد یک سری ویژگی‌های ذهنی و شناختی می‌شود و رشد شناختی و ذهنی در وی کم‌کم تکامل می‌یابد. به تدریج در اثر رشد کودک یادگیری و فهمیدن را آغاز می‌کند و آنچه از طریق حواس خود دریافت می‌کند، برای او معنادار می‌شود.

در ادامه روش هایی که برای تقویت خود مهارگری کودک به شرح ذیل می باشد

1- قصه خوانی و قصه گویی:

قصه و نمایش خلاق جزیی از زندگی کودکان است. انسان به خصوص بچه ها عاشق قصه اند و حتّی از قصه های جذاب تکراری استقبال می کنند از قصه می توان نکات و مهارت های زندگی مانند خودکنترلی را آموزش داد. به کودک می تواند از زبان قصه فهماند که تو هم باید مانند شخصیت داستان به جای گریه خواسته ات را بیان کنی و یا خشمت را از همان روش هایی که او کمک گرفت، کنترل کن.

2- حضور ناظران محترم:

توجه دادن کودک به مقام و کرامت او نزد خدا، تذکر دادن حضور ناظران محترم ( خدا، فرشتگان و امامان) در خلوت و جلوت زندگی و ترسیم زندگی هدفمند در سایه مبدء و معاد نقش مهمی در کنترل افکار، گفتار و رفتار دارد. حضرت علی –ع- در نامه 31 نهج البلاغه به امام حسن-ع- فرموده اند: با یاد مرگ قلبت را از سرکشی باز دار( ..و ذلِّله بذکر الموت). در بیان مفاهیم دینی (خدا، مهر و قهر خدا و ایجاد امید و خوف در کودکان و...) باید به رشد عاطفی و شناختی و معنوی کودک و « ظرافت های روان شناختی» در آموزش مفاهیم دینی توجه داشت وگرنه ممکن است از آموزش خود نتیجه نگیریم و یا حتّی نتیجه معکوس بگیریم.

3- یادگیری قوانین علمی، شرعی، و رسوم اجتماعی:

بخشی از کنترل خود مربوط به شناخت قوانین و قواعدی است که رفتار باید مطابق آن باشد. با بچه ها درباره این قوانین بحث و گفتگو کنید؛چه می شود به آنها عمل نکنیم چه فایده ای دارندمثال وقت خوابیدن، مدت تماشای تلویزیون، رعایت نوبت،برگرداندن کتاب امانی و . . در عمل به قانون باید الگوی عمل خویشتن داری برای آنها باشیم .

4- توجه به سودهای خودمهارگری و زیان های کنترل نداشتن بر خواسته ها و هیجان های آنی .

5- بازسازی شناختی:

به کودک یاد دهید برای این که از جذابیت رفتار یا فعالیتی بکاهد از بازسازی شناختی و ذهنی کمک بگیرد.مثل «آب نبات هاش زیاد خوشمزه نیست». (4) ممکن است کودکی فکر کند خشمگین شدن و داد فریاد زدن سبب اقتدار و محبوبیت و رهبری او در گروه می شود باید این نگرش منفی را اصلاح کرد. به عنوان نمونه پیامبر-ص- از کسی پرسید پهلوان کیست؟ گفت کسی که نتوان پشتش را به خاک رساند. فرمود نه پهلوان کسی است که در هنگام خشم خویشتن دار باشد.

6- تنظیم مکان و مهار کنترل:

بین خود آگاهی و قدرت خودکنترلی رابطه مثبتی وجود دارد،شناخت ظرفیت ها و توانایی های خود و تمرکز بر تجارب موفق خود و توجه به ارزش و مقامش سبب خویشتن داری می شود امام رضا-ع- فرمودند: وقتی انسان خود را پاس دارد و ارزش خود را بشناسد خشمش را کنترل می کند . برای این که فردی بتواند رفتارش را کنترل کند، باید این نکته را که «عامل علّی » یک رفتار است، درک کند و متوجه باشد که رفتار و پیامد آن، حاصل عملی است که او تا حدی می تواند بر آن کنترل داشته باشد. کسی که دائما شکست هایش را به وسوسه های شیطان، سحر و...نسبت می دهد. در واقع نقش اراده خود را در اداره زندگی اش پاک می کند. در القاء مفاهیم مذهبی و متافیزیکی مراقب اسناد های کودکان باشیم. برخی والدین برای این که کودک شان از رفتار بدش خجالت نکشد می گویند او نمی خواست این کار را بکند شیطان گولش زد. این جملات سبب کاهش خودکنترلی و فعال کردن مکانیزم های دفاعی ( توجیه، فرافکنی، انکار، دلیل تراشی و...) کودک برای مشکلات رفتاریش و سستی خودکنترلی اش می شود.

7- الگوی مثبت خویشتن داری:

والدین باید خود بهترین الگوی خویشتن داری برای کودکان باشند چرا که کودکان مانند جاروبرقی الگوهای رفتاری والدین را می بلعند و بعد همانند آنها عمل می کنند. والدین می توانند برای مهار خود از گام های زیر کمک بگیرند و آن را به کودک خود آموزش دهند:

الف- به پیام های بدنی که بیانگر آن هستند که شما در آستانه از دست دادن مهار خود هستید، توجه کنید.

ب- به روش های مهار خود فکر کنید.

ج- یک روش را انتخاب کنید و مهار خود را به دست آورید.

د - برای چگونگی برخورد با فرزندتان، تصمیم بگیرید .

8- انصراف توجه: به کودک آموزش دهید برای این که در برابر تکانه ها و لذت های زودگذر وسوسه نشوند با آواز، سوت زدن، قدم زدن، خروج از موقعیت ،ذکر، دعا، خواندن شعر، مشغول شدن به فعالیت و سرگرمی دیگر، توجه به رنگ های یک قالی، شمردن یا محاسبه عدد، فعالیت بدنی و... حواس خود را پرت کنند .

9-مهارت حل مسأله: آموزش مهارت حل مسأله به کوکان کمک می کند تا در مشکلات خود را نبازند. به جای این که اسیر هیجان های منفی شوند با صبر، تفکر، مشورت، عاقبت اندیشی به آگاهی از مشکل به تحلیل مشکل بپردازد و بعد راه حل.

 


کد خبرنگار : 53


ارسال به:         whatsapp telegram  

ارسال نظر




chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.